මගේ පංහිදෙන් මැවෙන කවි රටා

ඟුරු පාරෙදි මුනගැහෙන්න

මද අදුරට වහන් වෙලා අත්වැල් පටලා හිඳින්න
කවි කියනා කුරුල්ලන්ගෙ කවි පද හොරැහින් අහන්න
ඔය නෙතු මත දගකරනා කෝල වදන් මට කියන්න
හැමට හොරෙන් අදත් ඇවිත් ඟුරු පාරෙදි මුනගැහෙන්න
(චතුවී)


එනවද
 
සිහින් වළා පටළ මතින් නුඹ සතපා හැඩ බලන්න
දසහක් තරු පොකුරු වලින් එළිය අරන් නුඹට දෙන්න
සඳ සාවිට හොරෙන් ඇවිත් ඔය දෙතොලේ සුව විදින්න
එනවද මුදු පවන් රොදේ පාවි පාවි තුරුල් වෙන්න
(චතුවී)


පෙරුම් පුරනට නම් එපා
 
සත් පියුම් පොඩි පිපුනෙ නැතුවට තබන පියවර ණුඹ දෙපා
ගත් අතින් වැද - හිට්යෙ නැතුවට දකින විට සිවු සත අපා
මහන දම් නුඹ පිරුවෙ නැතුවට ලෝකයේ රුදු බව කපා
මතු හවේ නුඹ බුදුව ඉන්නට - පෙරුම් පුරනට නම් එපා
(චතුවී) 


මට ඉගි කලා  
 
සිලක් අග රැදි නීල බිගුවට ආලෙ කරනට සිත් වෙලා
පහන් සියයක් පිදුව සමිදුට පැතුම් දහසක ගුළි වෙලා
ලංව ඉන්නට නොහැකි බව දැන දැවෙන හදවත නුඹ පෙලා
ජීවිතේ ගැන අපූරුවටම පහන් සිල මට ඉගි කලා
(චතුවී) 

වචන ටිකක්

මතකය මොටද

සළකුණු මොටද මන් මාවත් වල ඇඳුණූ
කඳුලැලි මොටද දෙකොපුල් අතරින් වැටුණූ
සිනහව මොටද නුඹෙ මුව අගකින් මැවුණූ
මතකය මොටද අපි මැවු සිහිනෙක බිඳුණූ
(චතුවී).


අම්මා

දහක් __ගැරහුම් දහක්__ මුවකින් දහක් __දවසක් අහන__ අම්මා
දහක් __හොයනට දහක්__ දුක් විද දහක් __අතකට යනෙන _අම්මා
දහක්__ දේවල් දහක් __ලෙසකට දහක්__ වේලක් සොයන _අම්මා
දහක් __නැතුවට දහක්__ වටිනව දහක්__ අතරින් මගේ __අම්මා
(චතුවී)

සිත් නොදෙන්නෙද මගෙ වෙලා

සහස් ගවු දුර ඇදෙන ඔය වත දිහා බලනට සිත් වෙලා
මටත් හොරැහින් ලොවක් නොදකින තැනක නෙතු අද සැග වෙලා
නුඹේ වත ලග රැදී ඉන්නට සිතක් තිබුනට ගොලු වෙලා
මදක් නැවතී හැරී බලනට සිත් නොදෙන්නෙද මගෙ වෙලා
(චතුවී)

මට

සැලෙන ඇහිපිය අතර දගලන නුබේ රුව මට පේනවා
ඔහේ පැද්දෙන උකුල් තලයම මගේ නෙතු අග රැදෙනවා
හදේ තාලෙට සෙමෙන් පිබිදෙන නුඹේ ලැම මම දකිනවා
ලොවට හොරැහින් හිතේ ගුලිවෙන හැගුම් පොදි කැටි ගැහෙනවා
(චතුවී)

 

උන්ට 

ඈත ගගනත පුරා පාවෙන පුංචි සමණල් පැටවු රෑනකි
මෑත රල කැටි හා සිනා සෙන සුසුදු පා යුග දහස් ගානකි
දෑත පාගෙන අකීකරු සිත හා සිනා සෙන තිසරු රෑනකි
සීත වැටකෙයි පදුරු අදුරේ විළි සගක් දැණ් නැතිම ගානකි
(චතුවී)

 

…දවසක
…ජීවිතේ ගැන පුංචි කවියක් ගලප ගන්නට සිත් වෙලා
නුබට හොරැහින් අකුරු සෙව්වා අමුණ ගන්නට සැගවිලා
පාව එන මුදු සුළං අතරේ ලියූ කවි පද දිය වෙලා
මටත් නොදැනිම ගලා හැලුනා කදුළු බිදුවක සැගවිලා
(චතුවී)

දැන් දැනෙනව

කෝල කමට නුඹ කියනා
වචන මහද කොන රැදෙනව
ආල හැඟුම් නොපිරුණු සිත
ඔය නෙතු අග තව සිඹිනව

දෑසින් නුඹ කියන කතා
ලොවට හොරා මම  දකිනව
පාව ඇවිත් හැමට හොරා
හාදු දෙන්න මට හිතෙනව

දෝරෙ ගලා යන ආලය
වචන වලින් නුඹ සොයනව
සිහින් හඩින් මුමුණනකන්
මයෙ හද දැන් මග බලනව

ජීවිතයේ පැතූ සිහින
මයෙ දෝතට දැන් වඩිනව
ආදරයේ උණුසුම මට
නුඹෙ පපුවෙන් දැන් දැනෙනව
(චතුවී)

ජීවිතේ

ජීවිතේ
අඳුරු පැත්තට
එබිකම් කරන්න
මම  හරි බයයි....
ඒ අඳුරට
ආලෝකයක්  වෙන්න
ඔයාට පුළුවන්නම්
ඒ ආලෝකෙට

ඉඩදන්න..
ඒ ආලෝකෙට
හිනා වෙන්න
මම හරි ආසයි...
ආලෝකයක්
පෙනි පෙනී
අඳුරට
එබිකම් කරන්න
වුණොත්...
ඒක හරි දුකක්..
ඒ දුක 

දුකක්මද කියල 

බලන්න 

මම හරි බයයි 

(චතුවී)

මටත් ආසයි

මටත් ආසයි ලගින් ඉන්නට
වරු ගනන් තුරුලට වෙලා
නුඹේ නැලවෙන දෙතොල අග රැදි
පුංචි කවි ලඟ තනිවෙලා
හැඩට දගලන නුබේ නෙත ලග
වහන් වෙන්නට සැගවිලා
ඉන්න පොඩියට ඉඩක් දෙනවද
පපුතුර්‍රේ නුබෙ සැතපිලා

එදා නුඹ ලග තිබුණු උණුහුම
තවම මගෙ ගත දවනවා
නුබේ සිනහව මගේ නෙතු ලග
තවම ඔච්චම් කරනවා
හීනෙනුත් මට නුඹ කියූ ඒ
දහක් දේවල් ඇහෙනෙවා
දෙනෙත් පියවී යන්න පලමුව
නුඹෙම වෙන්නට හිතෙනවා
(චතුවී)