ඇය

මත් වුණු
හිතක්
මත් කළ
හදක්
පෑව
මදහසක්
මැකී ගිය
සඳක්
විළස
නොවුනිද

ඒ
සිතත්

(චතුවී)

පේරැස් මුදුවක කතාව, මගේ දැනුමේ හැටියට

බඳවා රැගෙන රන් පටවල් සීරුවට
ජීවම් කරයි මහ සඟ ගණ මාරුවට
මතු වී මහත් පල, බල ඉන් මහ රජුට
ලැබදෙයි වරම් රැකුමට මේ බිම ඔහුට

පළමුව රැගෙන විත් ගජ මුතුවක් පෙරට
ආඳා මුතුව ගෙන ආවා දෙවනුවට
ඌරු මුතුව තැබු කල මේ දෙක ලගට
අඩු වුණි වේන අඟකුත් තව ගුරු කමට

ගෙන ආ පසුව කඟ වේනකු මරා අඟක්
ඇත් දල යුගල පුද දුන්නේ රජුගෙ ඇතෙක්
බඳ ලා රැගෙන රන් පටවල් යාර හතක්
නිමවා තැබුනි රජු හට පේරැස් මුදුවක්
(චතුවී)

මම ලියපු කවි ටිකක්..

වගුරා හැලුන ලේ කඳුලට දෙරණ          මතින්
හැමදා නුඹට සැලකුවෙ නෑ මතක          සිතින්
හැදූ මවට ණය නැති දා නුඹල                ඉතින්
පෙර කළ පවට ඉන්නට වුණි නොදැක නෙතින්
(චතුවී)

දහම් වෑහෙන අමා ගුණ කඳ මෙනෙහි කරනට ඉද්දි  පේවී
නිසොල්මන් වූ සැඩ සුළං රැල් කියයි මාගේ කනට    ලංවී
නෙළු ගල් මත තිබුනු පහසට බුදු හිමිගෙ ගුණ ගඟුල සිරවී
වනේ සතුනට පවා හිතුනලු ඉන්න බුදුනගෙ ගුණට  ගුලිවී
(චතුවී)

හිරුට හොරෙන් මල් මුතු පිනි ...වැටීයන්
සඳුට හොරෙන් තරු එළි මට ...පෙනීයන්
ලොවට හොරෙන් ආල හැගුම් ....පිපීයන්
අපිට හොරෙන් අපෙ අත්වැල් ....බැදීයන්
(චතුවී)

  
මුවට නැගෙන සිනා පොඩ්ඩ මට දීලා 
නෙතට නැගෙන කඳුළු බිංදු බිම  දාලා 
හදට නැගෙන දුක් ගින්දර     සගවාලා 
යන්න ගියා තුන් ලෝකෙම හැර දාලා 
(චතුවී)

සී පද ඇහෙන හැන්දෑවේ ...................අසාපන්
දහ දුක් විදින අම්ඹරුනේ ...................කියාපන්
මේ මහ පොළව මෘදු වුණි දැයි ........සොයාපන්
යල මහ දෙකට දිය ඇති දැයි .............බලාපන්
(චතුවී)