ජීවන ගමනේ ....
සුවද ඉතිරි කර....
මීදුම් සලුවේ...
සිසිලට තුරුලුව...
දෙනුවන් අතරේ...

යන්න ගියා ඔබ....
හදම අදුරු කර....
අරුණ මකාලන...
මාවත අභියස...
පහන් ටැබක් වී...
බැබලුනු තරුවට...
ජීවය දෙන්නට ...
උරුම නොවුනු සද....
යන්න ගියා.,.,
ඔබ...
ලොවම අදුරු කර...
සුදු වැලි තලයේ...
ඇදි මුතු අකුරට....
නොසැලී ඉන්නට...
වරම් අහිමි විට...
හද විල් තලයේ...
සැග වුනු සිතුවම...
නොමැකෙන ලෙස ඔබ...
තබා ගියා ....
මෘදු කලු ගල් තලයක...
(චතුවී)
ඒ තරම් නපුරු ද ඇය..
ReplyDeleteමේ කවි පන්තියටිකක් සෘජු ප්රකාශනයක ස්වරූපය පෙන්වනවා. එයින් මග හැරී. තව ටිකක් රසවත් ව ලිව්වනම් අගෙයි.
මගේ සිතුවිල්ලේ ඉන්න ඇය අ තරම් නපුරුයි...
Deleteකියන දෙයින් අදහස් කලේ මොකද්ද.. මට ඒක තේරුනේ නෑ...
කියන දේ කෙලින් කියන්න එපාලු... වටින් ගොඩින් කියලා දාන්නලු..... උඹ අකුරු හදා ගන්න වෙයි... 'ඳ' 'ඹ' 'ළු' වගේ අකුරු හොයාගනින්....
ReplyDelete:P
ela.. type karana widiha hoya ganna one
Delete